Skip to content

undecided.

november 17, 2007

I am truly and utterly undecided about this picture…

undecided.jpg

Zowel de technische imperfecties als de RAW ontwikkeling doen me twijfelen. Aan de andere kant, het is mijn dochter, daar op de foto… En de situatieschets, haar uitdrukking doen het helemaal (voor mij).

Wat denken jullie?

Advertenties
16 reacties leave one →
  1. november 18, 2007 1:39 pm

    Mooi ! Natuurlijk licht heeft iets magisch en persoonlijk ben ik dan vergevensgezinder voor allerhande technische “imperfecties” zoals flair en overbelichting.
    Vind ‘m wel sterker zonder de “wolkvormige” reflectie op haar rechterarm ! (omdat ik me afvraag wat het kan zijn …mocht dit bvb een circulaire reflectie zijn zou dat niet het geval zijn)

    Velu

  2. november 18, 2007 5:05 pm

    Imperfectie maakt naar mijn mening schoonheid.

  3. november 18, 2007 8:00 pm

    Ik ben ook geen die hard perfectionist maar de vlek zou ik toch weg clonen. ze leidt de aandacht af van een verder uitstekende spontane foto. Mag voor mij ook volledig in z/w (met lekker veel contrast).

  4. trien permalink
    november 18, 2007 8:48 pm

    Ik vind hem eigenlijk gewoon goed!
    Maar…
    Idd. als je let op dat lichtvlekje… jah… misschien moet’t wel weg.

    Maar toch, echt leuk!

    .trieN

  5. november 18, 2007 9:02 pm

    Een schitterend model maar er zit een vlekje aan…
    Zal voor jou niet moeilijk zijn daar iets aan te doen.
    In zwartwit valt het zeker minder op.

  6. november 18, 2007 9:37 pm

    Het licht is fantastisch. Voor de rest sluit ik mij aan bij Bert – zwart/wit met wat contrast, doet wonderen. Over de “wazige vlek” op de arm, daar ben ik nog niet helemaal uit. Het is inderdaad wel zo dat eens je ze gezien hebt, het je wat weg brengt van het beeld op zich.

    De uitdrukking is dan weer één die spreekt – al laat mijn kinder-ervaring me hier in de steek en heb ik geen flauw benul wat ik er uit moet interpreteren…

  7. november 19, 2007 9:13 am

    Nou als jij het zegt dat ze helemaal goed overkomt zo vind ik dat belangrijker dan de techniek. Het gaat niet altijd om de kwaliteit. De tonen vind ik ook erg netjes gedaan.

  8. november 19, 2007 10:44 am

    Ake, ik heb twee bedenkingen. Ten eerste, bij een kindje (trouwens, mooi kindje!) zou ik steeds proberen ze “flatterend” te portretteren. Wat dat inhoudt is moeilijk te zeggen, maar nu kijkt ze tussen boos, verveeld en gefrustreerd volgens mij.
    Ten tweede, naar het technische toe stoort die “vlek” in de achtergrond mij hoegenaamd niet, maar wel een beetje de “flare” op de voorgrond. Dat is volgens mijn bescheiden mening interne reflectie in je lens ten gevolge van de “vlek” in de achtergrond.
    Ik kan zelf niet goed schrijven, maar volgens mij moet het “utterly” zijn.
    Alle commentaar in opbouwende sfeer geschreven hoor!

  9. november 19, 2007 11:28 am

    Bedankt voor de verschillende reacties! Wat misschien niet duidelijk was, ik heb ‘expres’ de contrasten hoog opgetrokken, de lichtvlek rechtsboven is absoluut gewild en extra aangedikt. Waar ik meer over twijfelde was de flair links en de raw-kleur ontwikkeling. Die lichtvlekken zijn de ‘fout’ van onze woonkamer met zijn grote ramen aan beide kanten en een dag met extreem veel soms verblindende schuine lichtinval.

    Qua compositie en situatieschets was ik redelijk tevreden, Met Jurgen zijn flattterende bedenking ben ik dan ook niet akkoord. Een kind in zijn eigenheid weergeven vind ik veel mooier dan opgepoetste en saaie portretfoto’s. Trouwens, ze is op dat moment niet boos, verveeld of gefrustreerd 😉

    Merci voor de tips, zal de foto binnenkort contrastrijk in zwart wit omzetten. I’ll keep you noticed 😉

  10. november 19, 2007 12:17 pm

    Ter verduidelijking: ik had het ook op de flare op de arm, de vlek op de achtergrond stoort me allerminst.

    En verder: fotografeer een kind als een kind: snottebellen, boze blikken, choco tot achter de oren, broeken met kapotte knieën, …

  11. november 19, 2007 2:12 pm

    Deze discussie sluit voor mij erg aan bij de post van Pieter.
    In dit geval vind ik de flare vooraan toch een beetje storend, des te meer omdat ik denk dat als je nog eens een zaterdagmiddag op de grond gaat zitten voor je dochter, je deze foto opnieuw zal kunnen maken, maar dan zonder flare.

    Moest ze nu een spiderman-pakje aanhebben en een superhero-move/jump maken die je net kan vastleggen terwijl ze in de lucht hangt, zou ik de flare er zeker durven bijnemen. In dit geval echter, denk ik dat het moment niet uniek genoeg is om met de flare weg te komen.

    Wat betreft de kleur: daar kan je moeilijk over twisten. Persoonlijk vind ik kindjes op foto’s altijd leuker met sterkere kleuren. Zelf zou ik die rode t-shirt veel “roder” houden.

  12. november 19, 2007 2:55 pm

    @ake en @bert, volkomen gelijk hebben jullie met de bedenking dat je kinderen best fotografeert hoe ze zijn. Ik heb me zeker onvolledig uitgedrukt. MIjn mening is dat je een keuze moet maken, ofwel maak je een eerder formeel portret, waarbij de techniek belangrijk is (compositie, belichting, etc …) – ik heb er recent een hele hoop zo moeten maken, dus ik was wat vooringenomen – ofwel maak je een momentopname. Ake heeft voor de laatse gekozen en volgens mij goed in haar opzet geslaagd, met de jammerlijke flare als bijwerking.

    Ik wil er tot slot nog aan toevoegen dat, wat ik een heel toffe bijwerking vind van het grote raam, is dat je een backlight krijgt die de rand van haar haar mooi doet oplichten, en ze daarom wat los van de achtergrond komt.

    De contrasten vind ik prima, geen enkel probleem mee. De kleuren zijn persoonlijk, maar ik vind het goed zo. De kleuren leiden niet te veel de aandacht weg van het onderwerp.

    Tot slot, ik geef liever goedbedoelde en opbouwende kritiek waar je (hopelijk) iets aan hebt, dan een schouderklopje waar je niets uit leert. Maar ik had beter moeten weten, want aan kinderen van anderen, daar raak je niet aan 🙂

  13. november 19, 2007 3:08 pm

    Ake, nog even aan toevoegen dat je op mijn blog uitgenodigd wordt een woordje te plaatsen bij het “dubbelportret”. Laat je maar gaan.
    Groetjes
    Jürgen

  14. november 19, 2007 3:54 pm

    Bij dit soort spontane kinderfoto’s moet je altijd rekening houden met het doelpubliek van de foto. Voor iemand die het kind niet kent, kan het er volledig anders uitzien dan voor een ouder.
    Ik heb al foto’s gemaakt waarvan ik serieus getwijfeld heb of ik ze aan de ouders zou laten zien omdat ik ze niet erg geslaagd vond. Maar wanneer de mama dan in tranen (van ontroering) uitbarst omdat ze vindt dat haar kind op die foto honderd percent herkenbaar is (voor haar), heb ik mijn job toch goed gedaan.

    Het is dan ook zeer moeilijk om als iemand die het kind niet kent commentaar te geven op zo’n foto.

  15. Linas B permalink
    november 20, 2007 5:49 am

    so sorry it’s not in english 😦

Trackbacks

  1. Aenea’s world. « Ake van der Velden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: